บางทีความรัก..ก็มักจะพบอุปสรรคอยู่เสมอ 

  เชื่อมั๊ย??..คงไม่มีคู่รักคู่ไหนที่ราบรื่น..จนตลอดรอดฝั่ง 

  ชีวิตมนุษย์..ไม่ได้ถูกสร้างมาเพื่อให้อยู่ในที่ที่จำกัด

  จึงไม่สามารถขีดกรอบให้ชีวิตต้องพบเจอแต่..สิ่งเดิม ๆ คนเดิม ๆ   

  ความรัก..ก็เช่นกัน   

  ความรักที่ให้กับคนรัก...ถ้าให้เขามากไป..เขาก็เบื่อ   

  ถ้าให้เขาน้อยไป..เขาก็งอน   

 ความรักยังงดงาม..ถ้าหากมนุษย์ยังรู้จักการให้   

 จะให้มาก..ให้น้อย..ก็ยังดีกว่าไม่ให้   

  คือ..ให้ความรัก..ความเข้าใจ..และให้อภัย   

ฉันชอบคิดถึงเธอ...ในคืนที่ว่างเปล่า
เพราะความคิดถึง...ทำให้ฉันมีเธอได้เสมอ
ดึกดื่นไม่มีใครให้โทร.หาแล้ว
...ฉันจึงโทร.หา ฉันจึงได้โทร.หาเธอ
ไม่สนุกนัก..แต่ฉันเป็นสุขใจ
...เธอเคยโทร.หาฉัน เราคุยกัน..
... เธอสนุกไหม? หายเหงาไหม?
...เป็นสุขใจไหม?....หรือแล้วกัน...
เสียงสุดท้ายในหูของเธอคือเสียงของฉันไหม?....

............ฉันไม่ได้ถาม.................
เราแทบไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกัน
เธอไม่อยู่บนโลกของฉันบ่อย...เท่าที่เธออยู่ในใจฉัน

คงเป็นเพราะ.....ฉันชอบหลงรักเธอมากกว่าชอบรักเธอ....
ฉันชอบหลงรัก....ส่วนความรักฉันแค่ชอบดู..
ฉันไม่อยากเกี่ยวข้อง..ร้องไห้สะเทือนใจไปกับมัน
...ฉันเลือกที่จะดำรงอยู่ในส่วนเท่าที่จำเป็นเท่านั้น
....เธอจะว่าอย่างไรบ้างกับความรักของฉัน...
ช่างเถอะ!!!!ไม่มีความหมายอะไรนักหรอก...

วันเวลาของฉันผ่านไปเท่าไหร่แล้วนะ......
...ฉันเป็นห่วงความคิดถึงของฉัน...........
...ความคิดถึง..ที่ไม่ได้คิดถึง....
ความคิดถึง..ที่ไม่มีที่ไป
..มันเต็มมันล้นจนไม่มีที่อยู่....

น่าสงสาร...มันจะตามหาที่อยู่เจอไหม...
มีแต่คำถาม..........
มีแต่คำถาม....ที่รอคอย
มีแต่คำถาม..........
มีแต่คำถาม....แต่คนตอบไม่คอยรอ...